Een verjaardagscadeau kiezen zonder standaardoplossing

Eerst de relatie, dan het bedrag

De vraag hoeveel u uitgeeft is makkelijker te beantwoorden dan hij lijkt, zolang u hem in de goede volgorde stelt. Voor een collega ligt tien tot vijftien euro voor de hand, voor een goede vriend eerder twintig tot vijftig, en binnen een gezin lopen de bedragen uiteen van vijftig tot een paar honderd. Zit u ver boven wat de ander aan u zou besteden, dan wordt een cadeau ongemakkelijk in plaats van leuk.

Iets wat opgaat werkt bijna altijd

Voor mensen van wie u de smaak niet precies kent, is verbruik de veiligste categorie: goede koffie, een fles, een plant, iets eetbaars. Het staat niet jaren in de weg als het niet bevalt, en het is zelden fout. Wat u daarmee inlevert is het verrassingseffect, en dat is een reële afweging - niet iedereen zit te wachten op de zoveelste fles.

Een ervaring in plaats van een ding

Voor wie alles al heeft, werkt samen iets doen beter dan iets kopen: uit eten, een concert, een dagje weg. Let er wel op dat u iets kiest waar de ander tijd voor heeft; een cadeaubon voor een cursus van tien avonden is voor een druk iemand geen cadeau maar een verplichting.

Wanneer een bon prima is

Een bon heeft een slechte naam en dat is niet altijd terecht. Bij tieners, bij mensen die ver weg wonen en bij een specifieke hobby waar u geen verstand van hebt, is een bon vaak het beste wat u kunt doen. Kies dan wel een bon van een winkel waar de ontvanger echt komt, en schrijf erbij waar u aan dacht; dat is het verschil tussen een bon en een afkoopsom.

Ronde verjaardagen

Bij een vijftigste of een zestigste verschuift de verwachting: mensen geven vaker samen iets groters. Dat vraagt afstemming, want niets is vervelender dan één persoon die in zijn eentje iets duurs geeft naast een groepscadeau. Vraag het gewoon na bij degene die de verjaardag organiseert.

Wanneer u het geeft

Op een druk feest verdwijnt een cadeau tussen de rest. Wie iets persoonlijks geeft, kan dat beter op een rustig moment doen - de dag ervoor, of aan het eind van de avond. Dat klinkt als een detail, maar het bepaalt of het gesprek dat u erbij wilde voeren er ook van komt.

Het kaartje

Twee zinnen met iets concreets erin doen meer dan het cadeau zelf, en het kost niets. Verwijs naar iets van het afgelopen jaar in plaats van naar een algemene wens; dat is het verschil tussen een kaart die weggaat en een die op de schoorsteen blijft staan.

Als u het echt niet weet

Vraag het aan iemand die dichter bij de jarige staat. Dat voelt als falen en het is de meest efficiënte oplossing die er is. De helft van de mislukte cadeaus komt voort uit het idee dat u er zelf op moet komen.